Çetrefilli bir hayatın dar sokaklarında,
Ayağına çamur şıçrarken yürümüş bir insan,
Gecenin dingin ve soğuk olan ayazında,
Yapayalnız kalışını bir bardak şarapla kutlar.
Yürürken kimsenin olmadığı konumlarda,
Suratına çirkeflik ve kan sıçramış bir insan,
Kalpsiz insanlarla ve zalimlerle dolu dünyada,
Varoluşunu sahte bir gülümsemeyle kutlar.
Gelip de bi yosunlu kayaya çattığında,
Ellerine kirli sular ve balçıklar bulaşmış bir insan,
Yarı uykulu ve sarhoş olan durumda,
Yok oluşunu ve gidişini sonsuz bir uykuyla kutlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder